S'utilitza per descriure algú que no para de dir renecs, flastomies o paraules gruixudes amb molta fúria. El motiu d'aquesta comparació és purament sonor: El cant de l'oriol quan se sent amenaçat o s'enfada, emet un so aspre i ronc que sembla una brama o una queixa contínua. La rata-pinyada emet uns crits aguts i constants quan està en grup o se la la molesta, que recorden el xivarri d'una persona que rondina sense parar.